Thursday, August 12, 2021

अबोल

आज पाहताच तुला 

आठवले परत ते दिवस 

मनाच्या झर्याला पाणी लाभो 

असा झाला प्रेमाचा पाऊस 


नाहीं किती आहे मानस आवरणे 

तू समोर असता, तुला न पाहणे 

पण नजर माझी चोरटी ठरली 

जपत, लपत तुला पाहत राहिली 


नेते दिवस गेले कसे?

मिठीत माझ्या आला नाही 

प्रयत्न फार केले परी 

जवळ तू आला नाही 


शब्दांचा खेळ मांडू पाहावे 

चित्तच नव्हते थारा 

सरळ जरी म्हणावे वाटले 

साहस नव्हता आधारा


हताश होऊन क्षितिज पाहिले 

सूर्य मावळतीला होता 

प्रेम व्यक्त करण्या करिता 

तेव्हा तुला कंठ फुटला होता !!!


-----परिणीता  (०७/०२/२०१०)

Let it go

 I have been so hard to you

I never meant to be so

Its the love I hold within my heart

I thought for long hours

& found no way

hold you close to me

don't let this moment fly away.


Lets forget the consequences

come closer to me

I wish to be one

I pray to thee

I want to be you

& take away the pains

give you the smile

make the shower of happiness again


Just for once consider my wish

evenif it seems unreasonable

still come with the flow

Lets make love more adorable.

& make the world feel it

something they had never wonder of

Let the heart speak, I made it.

Just for once & for all,

I want my heart to win you

I really do, I mean it.


----Parinita (07/02/2010)

Wednesday, April 28, 2021

बालपणी

तुझी माझी कट्टी आणि क्षणात झालेली बट्टी 

कोपऱ्यात मांडलेली भातुकली, सांग तुला हि आठवतात का?

हाती हात धरून खेळले, फुगडी आणि झिम्मा नाचले 

सागरगोटे आणि काचा वेचले, सांग तुला हि आठवतात का?


आठवणी...  आंब्या नि जांभळाची 

दगड मारुनी पडण्याची 

पावसाळी चिंब भिजण्याची 

पहाटे थंडीत फिरण्याची 

लगोरीचा डाव असो व लपाछुपीचा आडोसा

लगबगीत लागलेल्या जखमेची 

बालपणीचे दिवस आज हि हसवतात का?


गणिताच्या पाढ्यात  

आणि शब्दांच्या माऱ्यात 

तुझ्या हाती मारलेली छडी 

आज हि डोळे भिजवतात ना...  


सांग कधी आठवते का बालपणातील ताई?

जी कडक शीस्त लावी

पण तिच्या डोळा हि पाणी येई 

आज हि तिच्या वर रागावतेस का

आणि क्षणात विसरुनि जातेस का?

जरी अबोला असतो दिवसेंदिवस 

तरीही मनात प्रेम दरवळत का?


----परिणिता (२७/०४/२०२१)


Tuesday, March 30, 2021

Love-game

me and you is the dream

that comes to me as mine

say it we or us

I feel its, completely fine


love the way, I love you more

like the life I want you for

you and me no more to be

lets call it "us" way it should be


Emotions and feelings to rush within

many things yet to be seen

me with you, I will reach the thee

till the moment you are with me.


Souls to meet and not just we

its what love meant to be

I and you, we are all the same

love is the name of the game.


--Parinita (23/10/2009)


Wednesday, March 17, 2021

चांद रात



आभाळी चंद्राचा प्रकाश 

    उजळी रात्र चांदण्यांचा आभास 

चांदण्यात अशी येशील ना 

    रातराणी परी हळूच फुलशील ना. 


पहाया वाट, बसतो मी 

    लपत-छपत येईल ती 

चांदण्यात लपता-लपवताना 

    पैंजण पायात वाजतील ना. 


तिच्या सह येई राग ही 

    आणि पाहताच तिला हसे मन 

मस्करी करत हसताना 

    कान माझा ओढशील ना 


गार वाऱ्यात उडता गंध 

    जसा ताऱ्यांत मग्न चांद 

अशा वार्यात पदर उडताना 

    हळूच त्याला सावरशील ना 


प्रहारा मागे प्रहर जाई 

    जाण्याचीही वेळ येई 

जाताना मिठीत घेशील ना 

    आणि उद्या परत येशील ना. 


--परिणीता (२३/१०/२००९)


Thursday, February 18, 2021

लम्हे


मुठी भरी रेतसी है ये ज़िन्दगी 

हर पल हाथसे छूटती.. 

बटोर लो उन लम्हों को आज 

जिन्हे सांसे है बुनती  


आज हमे जो दे रहा है,

कल वो शायद न हो 

जो लम्हे कल जिए थे,

वो आज हो न हो 


चंद लम्हे मिलती है हसी 

आंसुओ के संग पिलो कभी 

ख्वाबों के अस्तर तले 

इनके साथ भी जिलों कभी 


ज़िन्दगी में पाए कुछ मोती 

यादों में समेट लो इन्हे 

कुछ लम्हे हमारे साथ है 

क्यों न हसके जिलें इन्हे. 


---परिणीता (१८/०२/२०२१)


Friday, February 5, 2021

मजबूर

इतना मजबूर न कर प्यार मे, 

की जीना नामुमकिन हो जाए.

इतना न दूर कर मुझे 

की सांस लेना दुश्वार हो जाए.

तेरे साथ जीने की ख्वाइश है मेरी  

कही ये ख्वाइश, आरज़ू न बन जाए.

कैसी ये बेबसी

उसका दर्द मेरे आँखों से बह जाए.

रोकलु अपने कदम, जो तुझ तक जाते है

रस्ते तो चल पड़े थे, कही मंज़िल न खो जाए.

हालात का वास्ता देता है वक़्त 

वक़्तसे केहदो, किसी दिन ये भी ख़त्म हो जाए.

क्या कहोगे उन दिलोंसे

जो साथ धड़कना न भूल पाए.

क्या यही है मोहब्बत,  

जो कभी मिलकर भी न मिल पाए?


---परिणीता (२५/०१/२०२१)

  


Wednesday, December 23, 2020

How can?

How can someone be loved so much?

& how the feelings be revealed as such

no matter how long it might be

I'll be waiting for that touch.


The day when you'll be here

I will always wish for that day

A day when you'll know, my dear

The day when even you'll say


I want a moment with you, lonely

when I will see your face lovely

the person whom I had loved always

is with me after so many days


How can anyone be known of

The felling that is so strong

how shall I say it to you

Please don't take me wrong


With you, my life is beautiful

It seems so purposeful

I won't wish to leave you ever

Not even in my dreams, never!


But I am still holding my heart

full of love, waiting for you.

when I will come to you & say it

Will you reply "me too..!"


---Parinita (23/10/2009) 

असता-नसता

 रात्री, डोळे मिटताना 

दिवस दिसती तू असताना 

माझा रुसवा आणि प्रेम तुझा 

का नाही माझ समझले, तू असताना 


कसे विसरणार, तुझा जिव्हाळा 

सतत तुझे सांगणे मला 

किती तुझं काळजी करणं 

आणि त्यावर हि माझे अविश्वास असणं  

आता हि वाटे तू नसताना 


असे काही नते जोडले होते 

तुह्या विना राहावले नसते 

पण केला मीच तेव्हा अंतर 

कसे जुळतील पुन्हा, ती तुटल्या नंतर?

काशी मी निष्ठुर झाले तोडताना 


रोजची सवय तुझी 

नकळत आवड झाली अशी 

वाटले नव्हते असे वाटेल 

तो गेल्या नंतर हि आठवेल 

पण हे कळले नाही जाताना 


कशी असते रात्र विरहाची 

आठवण असे फक्त त्याची 

डोळ्यात पाणी नसेल तरी हि 

मानस ओढ असते त्याची 

भासतो तू जरी हि नसताना 


हट्टी मन आहे माझे 

कसे याला समझवायचे 

आज हि तुझी वाट पाहतो 

आज हि तुला प्रेम करतो 

जे काळे नि वळले नसताना 

ते का समझले नाही तू असताना?


--परिणीता  (२३/१०/२००९)


स्वप्न

 तुला पाहते रोजच स्वप्नी 

तुला आठवते प्रत्येक क्षणी 

आयुष्याचे स्वप्न काय असते 

नसून आता हे मला दिसते 


आठवत तुझ, येति ते दिवस हि 

जेव्हा फुलांचा गंध दरवाळलेला मनी 

धरुनी तुझा हात, घेऊनि तुझा साथ 

चालल्या जेव्हा त्या चंदण राती 


पाहुनी चंद्रास भासे तूच 

नसतानाही काही, चाहूल का लगे 

मग मिटुनी डोळे हरवून पुन्हा 

नयनी तुझीच मिठी भासे 


सुखणारा असा स्पर्श तुझा 

मनी फुलवा मोहर जसा 

नात्यातील ओलावा उडुनी गेला 

आठवणींचा सदा तरीही झाला 


पुन्हा मिटले मी डोळे 

आलास तू जवळ 

पण काही केल्या तू येणार नाही 

आहे तू स्वप्न केवळ... 


---परिणीता (२८/११/२००९)

कदाचित!

 आयुष्यात येति काही व्यक्ती  

स्मरणी त्या सतत राहती 

काहिक जसे क्षण हराप्ती 

चत्त अन मन म्हणत राहती, कदाचित!


पाहिले तिला ज्या क्षणी,

हजार सितार वाजू लागल्या मनी 

जमीन जणू हादरली तेव्हा 

वाटले हीच माझी स्वप्नराणी 

पण पाऊल सुद्धा होते भीतीत 

आणि मन म्हणाले, कदाचित!


ती पहिली भेट आमची 

सायंकाळी ढळता सूर्य आणि 

धीट मानाने निर्णय करुनि 

मग वाटले टाळावे मानाचे हे गीत 

अन मन म्हणत राहिले, कदाचित!


भेटायला गेलो तिच्या घरी 

केली ओळख तिच्या आई-बाबांशी 

मग होती त्याची बारी 

अनपेक्षित होती बातमी जरी 

ठरले विसरावे तिला आणि तिची प्रीत 

तरी हि मन म्हणाले, कदाचित!


कसला आयुष्य आता, संपले आता खेळ 

हूर-हूर सतत असते, का चुकवली मी वेळ?

हवे ते निसटून जाते असेच का नेहमी घडते?

असेल हीच जगाची रीत,

कदाचित! कदाचित!! 


---परिणीता  (०८/०९/२००९)



Friday, December 4, 2020

हि दुनिया रास आली नाही

मोह नाही कसला

अन आवड नाही कशाची 

मन व्याकुळ आहे तरी 

हि दुनिया रास आली नाही 


माणिक आणि मोती, धन आणि दागिणे 

लोभ नसावा यांचा, आहे हे मागणे,

मनाचे हे सतत सांगणे 

असुनी सारे, काही हि नाही 

हि दुनिया रास आली नाही 


सुख घर-दाराचे, आशीर्वाद आई-बाबांचे 

प्रेम भाऊ बहिणींचे, संगती सखींचे

तरी हि स्वप्न उडण्याचे 

हे मन शोधात राही

हि दुनिया रास आली नाही 


करुनि रोज चाकरी, कमवावी मीठ-भाकरी 

अनेकदा वाटे सोडूनि द्यावी बिगारी

स्वप्नांचे डोंगर वाटे भारी 

जावे दूर सोडूनि सारे 

हि दुनिया रास आली नाही 


सुखाच्या शोधात झाले वेडी 

शांतता मनाची गमावून बसली 

दे रे देवा मुक्ती या पासूनि 

कित्येक प्रयत्न केले परी 

हि दुनिया रास  नाही. 


---परिणीता (२१/०८/२००९)






दिवस कधी असे येति

 दिवस कधी असे येति

विसरुन सर्व त्रास जाती 

शांतता लाभे चित्ती 

मने ज्यांची आतुरतेने वाट पाहती


नसावा चाकोरीचा त्रास अति 

सुट्टी असावी मना जोगी 

कामाचीही कट-कट नाही 

नाही रोजच्या प्रवासाची 

दिवस कधी असे येति. 


मना सारखे बगाडावे नेहमी 

नाही चिंता अभ्यासाची 

स्वप्नी पाहिलेले प्रश्नच परीक्षेत असावीत

आणि सर्वेच पास, अपयशी कुणी नाही 

दिवस कधी असे येति.


आनंद असे जेव्हा स्वयंपाक नाही 

क्षणात होतील धुणी-भांडी 

घरची केर निघे चुटकीशी 

आणि भरपूर वेळ मिळे T.V. पाशी 

दिवस कधी असे येति.


दिवस कधी असे येति 

जेव्हा सर्व इच्छा पूर्ण होती 

नसणार डोळ्यात पाणी 

नसणार मनास पिढा त्यांची 

जे नाही सोबती 

अशा दिवसाची इच्छा जपावी मनापाशी 


---परिणीता (२८/०७/२००९)


 

प्रीत

कशी सांगू मी हे तुझ, किती प्रेम आहे मनात 

चंद्राचा आहे तारकांशी, नाही निळाई हि इतकी समुद्रात


चकोरास तशी लागली मनास ओढ 

मनात अनेक भावना अबोल 


प्रहरात रात्र सारे जशी, मनात प्रीत उमले तशी 

गंध जसा पसरे तिमिरी, फुले रात-राणी जशी 


एकांत वास, एकांत रात,

एकांत भावात, घालते हाक


मन हे माझे भोळे-भाबडे,

सतत असे तुझ्याच नाद


त्या चालल्या पाऊलवाटा,

परतात या कधी?


एकटे हे दिवस माझे,

तुझ्या वीण सारतात या कधी?


----परिणीता (१०/०१/२००९)

Friends of Mine

Like lamp in the dark

Like shadow in the summer

Like river in desert

You were with me ever.


Like pole star in the night

Like ray of light

Like compass to ship

You showed me the way right.


Like lightening to thunder 

Like seed to mead

Like bud to flower

My life is where always you lead.


Like flower & fragrance

Like diamond & shine

Like moon & moonlight 

Be ever friend of mine.


----Parinita (11/10/2004) 

 

 

 

 

 

 

 

 


Sunday, February 1, 2015

आठवण

आलं हसू गालावरी, घेउनि तुला माझ्या मनी.
अनेक विचार आले, आल्या अनेक ओळी. 
तुझ्या संगे आल्या आठवणींच्या श्रावण सारी. 

किती उपमा मांडल्या. अन केले प्रयत्न फार. 
पण कुठलीच गोष्ट आवडेना तर घ्यावं कुणाचं आधार?
फुलांपासून चंद्रा पर्यंत, सगळेच आहेत चर्चेत
मग म्हणावं कुणा? कोण सांगेल हे भेद?

स्वतःशीच अनेक गप्पा रमल्या
मग स्वतः तुझ सह रमले. 
"त्या दिवशी अन त्या वेळी …." 
असे आठवत तुला हि भेटले
काही गोड तर काही तिखट
तर काही नवीन विचार हि जुळले
तुझ्या नावानं, माझ्या सोबत,
हे सारे खेळू लागले. 

कधी तू असा. तर कधी तू तसा. 
कधी तू अल्लद, तर आधी हळुवा. 
कधी तुझं हट्ट मग क्षणात थट्टा 
कधी तुझ्या रागाच्या रंगबिरंगी छटा 
सगळे ते रंग दिसले खुलून
माझ्या चेहऱ्यावर पण आले फुलून
प्रत्येक ते क्षण आठवणींतले
जणू मनातलं गुलमोहर रे! 

------परिणीता (०६/०७/२०१०)

Sea and Sun

Floating clouds in the sky,
& boats sailing in the sea.
Birds flying back to home
& sun setting slowly.

Footsteps on the sand
wend long long way
imprints were mortal
on waves washed away.

Waves rushing to shores
trying to grab sand.
unaware of the fact
sand doesnot remain in its hand.

------Parinita (16/04/2006)


Sunday, April 6, 2014

प्रिय तू

रोज सुर्य ढळता मनास पुसे,
का आहे काही तरी असे?
ज्यास न विसरता येई
अन करू काबुल कसे?

आज हा दिवस का आला,
जेव्हा तू नाही जवळ?
का नेहमी असे घडते?
का आहे हे सत्य अटळ ?

का नियती असे कट मांडते?
जे अत्यंत हवे असते,
तिच नेमकी दूर होते,
परत न येण्यासाठी, हरवून जाते. 

जिवलग होता तू माझा 
प्रेमात होते मी तुझ्त्या 
तरी हि का तू गेला?
इतका कसा निष्ठुर झाला?

अश्रू आता थांबले वाहूनी.
मी स्वतःशी प्रश्न विचारूनी,
कधी तू येशील परत?
आज हि बसेन तुझ्या वाटे वर जाऊनी. 

काही नाही जेथे, तिथे का अशा लावली मी?
तू कधी हि नाही परतणार हे आहे जाणुनी 
रडणं आता जमत नाही, हसणं हि विसरले मी 
तुझ्या नादी लागूनी स्वतःची वाट विसरले मी. 

तरीहि रोज हे मागणे 
कसे तरी, तुला परत आणणे
कधी तरी भेटुनी,
मनातले तुला सांगणे,

आज आहे एक वाधळ मनात परत 
आहे तू कि तुझी आठवण परत?
का नाही तू जात इथुनी?
आणि का नाही माझा त्रास संपत?

---परिणीता (८/८/२००९)

प्रवास

वारा वाहे चाहूल लागे
कुणी तरी येते असे वाटे
वळून पहिले पण कुणीही नव्हतं
मनास भास लपंडाव खेळलतं

काही पाऊले पुढे पडली
पुन्हा वळून पाहावे असे वाटले
वळत-वळत पाऊले चालली
वाट कधी सरकली, नाही कळले

वाटेवरच्या पाऊलखुणा शोधावे
जे गेले त्यांचे अस्तित्व आठवावे
बसुनी जरा पाहावे वाटले
पण त्या खुणा नाहीश्या झाल्या

वाटेवर चालताना थोडे थांबून
त्यांच्या दिशेने पहिले जाऊन
मनास भय होते काही
कुणी नव्हते जरी पहिले शोधून

पुन्हा चालावी ती वाट
पण नाही आता कुनाची साथ
एकटे पाऊल, ओझे मनात
वाटे असता जर कुणाचा हाथ

पाऊलाला पाऊल टाकत निघाले
स्मरण त्याला करीत गेले
वाट अशी हि सरकत जाई
प्रवास असा हा पुढे जाई

---परिणीता (४/८/२००९)  

हस जरा

हस रे हस, हस रे जरा,
ओठांवर तुझ्या फुटूदे हसू जरा.
विसारुदे दुखः, विसर विदना साऱ्या,
येउदे हास्य मुखावर, अरे हस रे जरा

का रे असा हट्ट तुझा?
ऐकना आता काही मला
नको जाऊ दूर असा
मी पण आहेना साथ तुझ्या
आळी-मिळी पुरे आता
विसरुनी राग जरा
हस रे, हस जरा.

काय सांगू तुला आता,
किती आवडतो तू मला,
तसाच आहे हास्य तुझा
अमावस्यात टपोरं चांदणं जसा
गालावरची लाली उडुदे काही जरा
हसुचं पाखरू घेऊदे झेप जरा
आता तरी हस जरा.

किती करू विनवणी तुला
हे बघ, पकडले कान हि आता,
माफ कर मला, बघ इथे जरा
गालांचा फुगा फुटेल का आता?
डोळ्यांत हसू दिसले कि मला
खोटा आहे हा राग तुझा
आता तू हसलास जरा

कळली मला तुझी हि थट्टा
पुरे झाला हा खेळ आता
निघाले मी पाह आता,
नाही विसरला जर तू राग तुझा
येणार नाही उद्या भेटीला तुझ्या
सोड हा राग आणि मिठीत ये माझ्या
हसलासना ? हो हसला तू आता…

---परिणीता (२७/७/२००९)